|
มุกดาหาร |
ชื่อพันธุ์ไม้ |
ช้างน้าว |
ชื่อสามัญ |
|
ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Ochna integerrima (Lour.) Merr. |
วงศ์ |
OCHNACEAE |
ชื่ออื่น |
กระแจะ (ระนอง), กำลังช้างสาร (กลาง), ขมิ้นพระต้น (จันทบุรี), ควุ (กะเหรี่ยง-นครสวรรค์), แง่ง (บุรีรัมย์), ช้างน้าว ตานนกกรด (นครราชสีมา), ช้างโน้ม (ตราด), ช้างโหม (ระยอง), ตาชีบ้าง (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่), ตาลเหลือง (เหนือ), ฝิ่น (ราชบุรี), โว้โร้ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) |
ลักษณะทั่วไป |
เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบสูง 3–8 เมตร ตามปลายกิ่งมีกาบหุ้มตาแข็งและแหลม ใบเป็นใบเดี่ยวออกสลับ แผ่นใบรูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบจักถี่ ออกดอกเป็นช่อสั้นตามกิ่ง มีสีเหลือง ออกดอกช่วงเดือนมกราคม-พฤษภาคม ผล ทรงกลม เมื่อสุกสีดำ |
ขยายพันธุ์ |
เพาะเมล็ด ปักชำกิ่ง |
สภาพที่เหมาะสม |
สภาพดินทุกชนิด ต้องการน้ำและความชื้นปานกลาง |
ถิ่นกำเนิด |
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |