ข่อย
|
ชื่อวิทยาศาสตร์ Streblus asper. วงศ์ MORACEAE ชื่ออื่น สนนาย ลักษณะทั่วไป เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลาง พบขึ้นตามพื้นราบและป่าเบญจพรรณทั่วๆ ไปลำต้นสูงประมาณ 10–20 เมตร ผิวเปลือกลำต้นสีเทาค่อนข้างขาว โคนลำต้นตรง เนื้อไม้เหนียว ส่วนบนค่อนข้างคดงอเป็นปุ่มปม และเป็นร่องเล็กน้อย ใบออกจากปลายกิ่งมีขนาดเล็กสีเขียว ขอบใบเรียบ โคนใบมนแหลม ปลายใบแหลม ใบหนา หยาบคล้ายกระดาษทราย ใช้ขัดฟันหรือถูขูดเมือกปลาไหลได้ ออกดอกเป็นช่อดอกเล็ก สีขาวและเหลือง ผลกลมมีขนาดเล็กเท่าหัวเข็มหมุด เรียบ เมื่อยังอ่อนจะมีสีขาวหรือเทา เปลือกในมียางสีขาว เมื่อสุกผลสีเหลืองรับประทานได้ แต่ไม่เป็นที่นิยม การขยายพันธุ์ ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ปักชำ ซึ่งวิธีที่นิยมและได้ผลดีคือการปักชำ หรือจะขุดล้อมจากธรรมชาติมาปลูกเลี้ยงก็ได้ แต่ควรมีขนาดลำต้นไม่เกิน 3 เซนติเมตร เพราะหากโตกว่านี้จะเลี้ยงรอดยาก การปลูก
การดูแลรักษา
ข่อย เป็นพันธุ์ไม้ที่นิยมใช้ทำไม้ดัดกันมาก รองจากตะโก เพราะมีกิ่งอ่อนและเหนียวดัดให้เข้ารูปทรงได้ง่าย หากมีการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดีจะสวยงามและมีอายุยืนนาน |
ตะโก
ข่อย
โมก
มะขาม
เฟื่องฟ้า
ชา
มะสัง
มะนาวเทศ