ว่านดอกดินขาว

ว่านดอกดินขาว อยู่ในวงศ์ BALANO PHORACEAE เป็นพืชเบียน เกาะอาศัยแย่งอาหารจากรากพืชชนิดอื่น ลักษณะคล้ายกับ ขนุนดินแต่มีสีอ่อนและขนาดเล็กกว่า สูง 6-8 เซนติเมตร ลำต้นเป็นก้อนขรุขระใต้ดินขนาด 2-3 เซนติเมตร ใบเป็นใบเดี่ยวขนาดเล็ก ออกตรงข้าม 3-6 คู่ ดอกออกเป็นช่อสีเหลืองอ่อน เพศผู้และเพศเมียอยู่แยกต้น ช่อแก่จะส่งก้านขึ้นเหนือผิวดิน เป็นกลุ่มหรือเป็นกระจุก อาจมีมากกว่า 10 ดอก ช่อดอกเพศผู้เป็นแกนยาว หรือรูปไข่แกมรี กว้าง 2-6 เซนติเมตร ยาว 3-10 เซนติเมตร ก้านดอกยาว 7-10 มิลลิเมตร กาบรองดอกรูปลิ่มหรือเกือบสี่เหลี่ยม ยาว 5 มิลลิเมตร ดอกมีจำนวนมาก กลีบดอกจำนวน 4-5 กลีบ สีครีม มีขนาดเล็กมาก เกสรผู้ 4-5 อัน เชื่อมติดกันเป็นก้อนแบนแคบ ๆ ยาว 2.5-5.0 มิลลิเมตร ตุ่มเกสรรูปเกือกม้า ช่อดอก เพศเมียรูปรี หรือรูปไข่กลับ สีน้ำตาลถึงน้ำตาล อมแดง กว้าง 1-4 เซนติเมตร ยาว 1-6 เซนติ เมตร ดอกเล็กละเอียดจำนวนมาก อยู่ชิดกันแน่น การกระจายและนิเวศวิทยา พบขึ้นกระจายในมาเลเซีย อินโดนีเซีย และบอร์เนียว ในประเทศไทยพบได้ทุกภาคของประเทศ ตามป่าดิบชื้นทั่ว ๆ ไป ที่ความสูง 200-1,500 เมตร จากระดับน้ำทะเล ออกดอกเดือนกันยายน-กุมภาพันธ์

ข้อมูล : องค์การสวนพฤกษศาสตร์

วันที่ 20 เมษายน 2549

จาก : น.ส.พ.เดลินิวส์    วันที่ : 21 ส.ค. 50