ชมพูเชียงดาว

ชมพูเชียงดาว อยู่ในวงศ์ SCROPHULARIACEAE เป็นไม้ล้มลุก เป็นพืชเบียนของพืชวงศ์หญ้า สูง 40-60 เซนติเมตร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้ามเป็นคู่ หรือรอบต้น ในระนาบเดียวกันแผ่นใบคล้ายใบเฟินรูปขอบขนานแกมรูปไข่ มีหยักเว้าลึกเกือบถึงเส้นกลางใบ ขอบใบจักเป็นฟันเลื่อย ผิวใบด้านบนมีประขาวด้านล่างเป็นนวลแป้งขาวก้านใบสั้น ดอกสีชมพูแกมม่วงออกเป็นช่อสั้นตรงซอกใบ ดอกยาว 2-4 เซนติเมตร ไม่มีก้านดอก กลีบรองดอกห่อเป็นถ้วย กลีบดอกบนเป็นหลอดยาวตอนปลายเป็นจงอยโค้งแหลม กลีบล่างแผ่กว้างแยกออกเป็น 3 แฉก แผ่นกลางกลมมน แผ่นข้างรูปรี ผลเป็นกระเปาะ แข็ง รูปไข่ ขนาด 6-12 มิลลิเมตร มีกลีบรองดอกหุ้มตอนปลายเป็นหยักแหลม การกระจายและนิเวศวิทยา เป็นพืชเฉพาะถิ่น พบที่ดอยเชียงดาว จ.เชียง ใหม่ ขึ้นเป็นกลุ่มแทรกปะปนกับกอหญ้าและไม้พุ่มเตี้ย ๆ ที่ระดับความสูง 1,800-2,100 เมตร ออกดอกช่วงเดือนธันวาคม-มกราคม

ข้อมูล: องค์การสวนพฤกษศาสตร์

วันที่ 16 มิถุนายน 2549

จาก : น.ส.พ.เดลินิวส์    วันที่ : 17 ม.ค. 51