ดอกรสสุคนธ์
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Tetracera Loureiri |
| ชื่อวงศ์ | DILLENIACEAE |
| ชื่อสามัญ | |
| ชื่ออื่นๆ | เสาวคนธ์, มะตาดเครือ |
| ถิ่นกำเนิด | ประเทศไทย |
| การขยายพันธุ์ | เพาะเมล็ด, ตอนกิ่ง |
| ประวัติและข้อมูลทั่วไป | |
| รสสุคนธ์เป็นพันธุ์ไม้ป่าของไทยอีกชนิดหนึ่งที่คนไทยรู้จักกันมานาน มักขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ป่าดงดิบแล้งและป่าแดงทั่วทุกภาคของประเทศไทย เป็นพรรณไม้ที่ขึ้นง่ายโตเร็ว ดอกของรสสุคนธ์เป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งใช้เป็นส่วนผสมในยาหอมแก้ลมและบำรุงหัวใจ | |
| ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ | |
| รสสุคนธ์เป็นพันธุ์ไม้เลื้อย มีเถาใหญ่เหนียวแข็งแรง แตกกิ่งก้านสาขาและพุ่มใบหนาทึบ เลื้อยพันไม้ได้สูง 5-10 เมตร ใบแข็งหนาและระคายลักษณะคล้ายลิ้นสัตว์ ขนาดใบยาวประมาณ 4 นิ้ว ดอกออกเป็นช่อ ดอกขนาดเล็กทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.8 ซม. มีเกสรตัวผู้เป็นพู่ฝอยคล้ายเส้นด้ายสีขาวละเอียดรอบดอก ดอกบานวันเดียวแล้วโรย ออกดอกเป็นระยะตลอดปี มีกลิ่นหอมแรงมากในเวลากลางวันและหอมอ่อนๆ ในเวลากลางคืน | |
| การปลูกและดูแลรักษา | |
| รสสุคนธ์เป็นไม้ขึ้นได้ทั้งกลางแจ้งและที่ร่ม ควรใช้ไม้ปักให้รสสุคนธ์ได้เลื้อยหากปลูกในกระถาง หรือปล่อยให้เลื้อยไต่รั้วก็ได้ | |
เพลงอุทยานดอกไม้
ชม ผกา จำปา จำปี
กุหลาบ ราตรี พะยอม อังกาบ ทั้ง กรรณิการ์
ลำดวน นมแมว ซ่อนกลิ่น ยี่โถ ชงโค มณฑา
สายหยุด เฟื่องฟ้า ชบา และ สร้อยทอง…
บานบุรี ยี่สุ่น ขจร
ประดู่ พุดซ้อน พลับพลึง หงอนไก่ พิกุล ควรปอง
งาม ทานตะวัน รักเร่ กาหลง ประยงค์ พวงทอง
บานชื่น สุขสอง พุทธชาด สะอาดแซม
(ซ้ำ)…พิศ พวงชมพู
กระดังงา เลื้อยเคียงคู่ ดูสดสวยแฉล้ม
รสสุคนธ์ บุญนาค นางแย้ม สารภี ที่ถูกใจ…
…งาม อุบล ปน จันทร์กะพ้อ
ผีเสื้อแตกกอ พร้อมเล็บมือนาง พุดตาน กล้วยไม้
ดาวเรือง อัญชัน ยี่หุบ มะลิวัลย์ แลวิไล
ชูช่อไสว เร้าใจในอุทยาน…(ซ้ำ)