| ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Jasminum Adenophyllum |
 |
| ชื่อวงศ์ |
OLEACEAE |
| ชื่อสามัญ |
Maliwan |
| ชื่ออื่นๆ |
มะลิวัลย์, มะลิป่า, มลิวัน |
| ถิ่นกำเนิด |
ประเทศจีน, ประเทศอินเดีย |
| การขยายพันธุ์ |
เพาะเมล็ด, ตอนกิ่ง, ปักชำกิ่ง |
| ประวัติและข้อมูลทั่วไป |
|
มะลิวัลย์เป็นพรรณไม้ป่าของไทยแท้แต่โบราณ เวลาดอกออกจะดูขวาสะพรั่งพราวไปทั้งต้น
ดอกมีกลิ่นหอมแรงและส่งกลิ่นไปได้ไกล รากของมะลิวัลย์ใช้เป็นสมุนไพรได้อีกด้วย |
| ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ |
|
มะลิวัลย์เป็นไม้เถาเลื้อย มีต้นหรือเถาขนาดเล็กกลมเกลี้ยงสีน้ำตาลอ่อน
สามารถเลื้อยพันไม้อื่นได้ไกล 2-3 เมตร ใบสีเขียวอมเหลือง
ลักษณะใบบางแต่แข็ง เป็นรูปมนรี ปลายใบแหลม แตกใบเป็นคู่ ยาว 5 ซม.
ดอกเป็นสีขาว ก้านดอกสีน้ำตาลอ่อนยาว 3 ซม. ช่อหนึ่งๆ มีดอก 3-6 ดอก
กลีบดอกเรียงยาวมี 7-9 กลีบ ขนาดดอกบานเต็มที่กว้างประมาณ 2.5 ซม.
ออกดอกดกตลอดทั้งปี ดอกมีกลิ่นหอม |
| การปลูกและดูแลรักษา |
|
มะลิวัลย์เป็นพรรณไม้ที่ชอบที่ร่มรำไร เลี้ยงง่าย โตได้ในดินเกือบทุกชนิด
ถ้าคอยดูแลหมั่นพรวนดินและใส่ปุ๋ยไนโตรเจนทุกสัปดาห์จะออกดอกสม่ำเสมอ
การปลูกในกระถางควรปักหลักเอาไว้ให้มะลิวัลย์ได้เลื้อยพันด้วย |