เขตวังทองหลาง

เขตวังทองหลาง

เขตวังทองหลางแต่เดิมพื้นที่บริเวณนี้เรียกโดยรวมว่า ทุ่งบางกะปิ ตั้งอยู่แถบชานเมือง ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ห่างจากพระนครประมาณ 16 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่ เป็นทุ่งนา เวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา และบางส่วนเป็นป่าทึบ มีพื้นที่ส่วนใหญ่ติดต่อกับทุ่งพญาไท ทุ่งบางเขน หนองจอก บางน้ำเปรี้ยว คลองกระจะ เลยไปจนถึงวัดใหม่ช่องลมและวัดอุทัยธาราม

ในช่วงรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีการยกกองทัพไปตีหัวเมืองชายแดนภาคใต้ และเมื่อมีชัยชนะก็มักจะกวาดต้อนชาวเมืองส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม ให้มาอยู่อาศัยในเขตรอบๆ พระนคร เช่น บ้านครัว บ้านดอน คลองตัน บางกะปิ มีนบุรี ประเวศ หนองจอก เป็นต้น ชุมชนชาวมุสลิมที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตบางกะปิ ชุมชนแถวนี้แต่เดิมเรียกกันว่า “บ้านตึก” เป็นป่าอ้อ ซึ่งคนส่วนใหญ่มีพื้นเพมาจากหัวเมืองปัตตานี

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3 ) โปรดเกล้าฯ ให้ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เป็นแม่ทัพใหญ่ไปปราบญวนและเขมรที่มักก่อความวุ่นวายอยู่เสมอ ท่านจึงเลือกเอาทุ่งบางกะปิเป็นพื้นที่พักไพร่พล โดยให้ทัพช้างพักไพร่พลอยู่อีกฟากหนึ่งของคลองแสนแสบ ซึ่งสถานที่แห่งนั้นคือบริเวณวัดเทพลีลา (วัดตึก) ในแขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ

เนื่องจากบริเวณที่ตั้งชุมชนคลองแสนแสบนั้นมีลักษณะคดโค้งเป็นวังน้ำขนาดใหญ่และตลอดริมฝั่งคลองในช่วงนี้รวมไปถึง คลองเจ้าคุณสิงห์ มีต้นทองหลางน้ำ (Erythrina fusca) ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ ที่ดินส่วนใหญ่ยังเป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ผู้คนจึงเรียกพื้นที่แถบนี้ว่า “วังทองหลาง”

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง